Kennen jullie Woud(richem)?

Er bestaan vele redenen om te gaan wandelen. In onze voorgaande epistels zijn er talloze genoemd, sommige smaakvol, andere oh zo nuttig. Natuurlijk zijn er zaken die achteraf een beter lot verdienen.
Evenzo goed kun je beredeneren dat er redenen zijn om niet te gaan wandelen. Een paar voorbeelden willen wij u niet onthouden.

•  als u op een hoogte van 33000 voet vliegt met maatschappij X met ca 800 km per uur
•  als u met de Thalys onderweg bent naar Parijs
•  als u zich niet heeft voorbereid en spontaan stoute schoenen aantrekt
•  als u met een roeiboot onderweg bent om de wereld rond te roeien in een nieuwe record tijd 

Dit zijn alvast een aantal redenen, ongetwijfeld weet u er ook een paar.

Om onze zuiderburen de rust te gunnen en ze niet af te leiden met onze aanwezigheid besloten we dit keer in Nederland te blijven.  Dit biedt echter geen garantie voor de toekomst. U wilt zekerheid? Wij zullen zeker nog een keer die kant uitgaan.

Nu ja, deze keer was het zo dat de ochtend voorbereiding bestond uit telefonisch overleg tussen beide hoofdkwartieren, Noord en Zuid, over de vragen van Gaan we, wanneer, waarheen? Aangezien nattigheid meer dan was beloofd besloten wij dit keer voor zekerheid te kiezen en een plek als Woudrichem leek HF de aangewezen en noodzakelijke keuze.

Groene wissel 421

HH zorgde voor het vervoer en parkeer, daarna moesten beiden aan de bak. Dat kon makkelijk aangezien zij er op gerekend hadden (zie de tekst hiervoor).

Schoenen, apparatuur, alles werd in stelling gebracht. De ochtend snack kon vrijwel direct gezien het huidige tijdstip van toen. Het
afgedamde deel van de maas was het doel gedurende fase I van deze onderneming. Bij de sluis(Maasdijk) wandelt u het stadje uit, wat overigens een alleraardigste indruk op de HH maakte. Na wat omzwervingen kunt u linksaf Struikwaard in, hetgeen dit keer een bos betreft. Boswaard ware een betere benaming geweest. Hier kunt u gebruik maken van de omgeving waar u doorheen loopt. Bij de sluis gingen wij eerst even linksaf voor een foto moment en hernamen daarna de echte route. Deze voert u door Giessen met zijn fort Giessen. Het
knuppelbrugje herinnert aan de vurige strijd die hier vroeger is geleverd. Vervolgens kunt u een kilometer lang rondom maar niet in het fort lopen. Voor de spoorzoekers onder u: soms moet u wellicht naar dit alles even zoeken).
Daarna volgt het mooie Almbos. Ook hier kunt u van de natuur gebruik maken, hetgeen een der HH uitvoerig deed. De ander leefde zich uit in het maken van weloverwogen foto's.

De volgende mijlpaal werd Uitwijk met zijn historische pomp. Die laatste konden wij makkelijk overslaan, het prachtig verstilde Uitwijk hadden wij niettemin niet wel willen missen. Heel fraai.
Het dorp verlatend wordt het een kilometers lange asfalt rechtdoor. Aan het einde (KP 38) gaat u naar rechts en daar kunt u met behulp van visuele middelen de route weer terug volgen naar Woudrichem. Ook kunt u natuurlijk de route blijven gebruiken.
Wij genoten nog van het zicht aan de haven, de stadswal en kuierden door de plaats.

Daarna werd bij hoge uitzondering niet eerst auto gereden maar direct drank en spijzen genuttigd. Wij waren immers in een strijdvaardige middeleeuwse bui.

Helemaal tevreden togen wij huiswaarts.
Tot een volgende keer.

Er is een Amsterdammer doodgegaan.

Er is een Amsterdammer doodgegaan.  De titel willen wij koppelen aan het toch wel plotselinge heengaan van Johan Cruijff. Hoewel de HH ook een zekere logica benutten is het wel een heel eind verwijderd van die van Johan. Wij zullen hem missen.

Vanwege bepaalde gebeurtenissen in Brussel besloten de HH de Antwerpse avonturen te laten passeren en door te schuiven naar minimaal een volgende week.

Wandelen doe je bij voorkeur buiten en met mooi weer. Dat laatste zou vandaag het geval zijn maar niet de hele dag. Vandaar dat vanaf donderdag een levendig contact aanwezig was tussen de HH inzake het wel/niet doorgaan van de wandeling en dan ook nog waarheen en waarvoor.
Met slemp-partijen in het vooruitzicht moest er goed en juist worden gepland.
Deze week was dan ook eindelijk de mei wandeling in orde gekomen, u gaat het vue'en. Met deze last van onze schouders gevallen en verwijderd beviel het komende de HH aanzienlijk beter dan daarvoor.
Je zou zeggen, maakt een beetje voort. Maar deze pagina's moeten ook nog worden voorzien van tekst en zoiets kost tijd.
Limburg? Waar denk je dan aan? Aken, Maastricht, Schin op Geul, Vijlen. Dergelijke zaken schoten door ons hoofd. Maar vandaag niet.

Vandaar dat HH via een telefonische verbinding een connectie tot
stand bracht met HF. "Zullen we om ca 12 uur verzamelen op RD centraal en vandaar uit naar DH afreizen teneinde vanuit daar het hele stuk terug te lopen naar Delft?"
Dit beviel HF dusdanig dat direct en per omgaande een akkoord volgde.
Mooi dat was dan geregeld.
Inderdaad op genoemd tijdstip ontving HH HF van harte en ook hartelijk.
Nadat wij eerst op advies van HH in de metro naar Spijkenisse waren gaan zitten (puur vanwege nieuwsgierigheid) werd dan toch de juiste keuze gemaakt en werd er getreind naar Den Haag. Zoals wel vaker als HH in-treinig is werd ter hoogte van Voorburg/Laan van NOI besloten dat dit ver genoeg was en zou de rest (schoor)voetend moeten worden ingevuld. Dat is aan de HH wel besteed maar vragen blijven.
Ach, wij wensten elkaar het beste e.d. en ook vanwege HH-dames.

Daarna gingen de onverschrokkenen op pad. Langs hondenuitlaat
en herrie in een bovenste verdieping werd de Utrechtsebaan onderstoken en werd Voorburg en Rijswijk onveilig gemaakt.
HF koos voor linkerzijde en zodoende moest er tot Delft van deze keuze gebruik worden gemaakt.
Langs buitenplaatsen, sommige erin en eruit, werd via Niven e.d. Delft bereikt. Onderweg werd een raam geopend en werden positieve toe-wensingen richting een dames roeigezelschap toegewenst. Van harte ondersteunden wij dit advies.
Een brug vormde een natuurlijk obstakel maar niet voor de HH. Erop en erover was het devies en aldus geschiedde.
Ach, Delft met een boerderij direct in de bocht op een plek waar je niet zou inplannen, maar daarna via de watertoren richting het centrum.
Hoewel wij niet alleen van het bestaan van Delft waren ingelicht viel de drukte mee bezien vanuit een bepaald gezichtspunt. Natuurlijk het onze.
Tja, de toren staat scheef, de molen is echt weg, en waar is de trein?
Nu, dat laatste is opgelost, wij vonden deze diep onder de grond maar dat maakte de HH niets uit.
Als wij maar in 010 geraakten.

Boudewijn bood bieren in diverse smaken en deze keer waren wij keer op keer positief verrast. Vooral die van Emelisse was heerlijk.
Laat het u goed smaken en fijne dagen namens de HH.