Eigen inbreng

Deze week bleef het lang stil aangaande wat we zouden doen op de vrijdag. Wellicht is dat een goed teken, maar als dan de betreffende datum aanstaandert en er is nog niets afgesproken dan wordt het tijd voor een goed gesprek. Bij de HH vindt dat meestal plaats door middel van correspondentie via het weeweewee. Zo ook nu.
Donderdag in de loop van de dag werden ideetjes geopperd vanuit Waddinxveen richting 010, maar wel over de brug. Zodoende duurt beantwoording altijd iets langer.
Maar vrijwel direct was er een heerenakkoord, niet over ons pensioen maar over de vrijdag walk.

Deze vrijdag konden we niet naar Hoek van Holland want er is noch metro noch trein verkeer.
Maar Maassluis zou wel een startpunt kunnen zijn, maar dan doordat beide HH op eigener wijze naar Schiedam zouden komen teneinde aldaar met de bus verder te reizen.
Zo rond half elf/kwart voor elf zou er dan een hartelijk weerzien kunnen zijn waarbij van jaloezie geen sprake is, aangezien beiden in groene jassen zijn gehuld.
Maar daarover hebben wij eerder bericht.

Natuurlijk moest HH een bakje koffie hebben maar aangezien de espresso zeer weinig inhoud bevat hoefde de wandeling om die reden niet te worden uitgesteld. Daarom op zoek naar bus 712. Eerst naar links, maar wandelen beviel zo goed dat daarna eerst weer naar rechts. Vanwege gerede twijfel een vertrekkende chauffeur aangehouden en zodoende moesten wij helemaal naar links. Voorbij de stoplichten helemaal.

En ja hoor, daar stond bus 712 in al zijn glorie en met dito chauffeur. Mooie plekken voor de HH en daar ging het stel op pad, het avontuur tegemoet. Onderweg op allervriendelijkste wijze ook bij niet-haltes passagiers inlatend kwamen wij in Maassluis. Vanwege onverklaarbaarheid stapten de HH niet uit en reden gewoon door, in eerste instantie denkend aan Hoek van Holland en plannen aanpassingen.

Gelukkig werd op enig moment gestopt in Maassluis-West en na goed overleg met elkaar en de chauffeur werd afgesproken dat deze ons terug zou vervoeren naar Maassluis. Deze etappe werden wij vergezeld door aan de ene kant vrolijk stemmend maar aan de andere kant onrustig makend aangezicht der vrouwenfrontaliteiten. Eenmaal uit de bus verdween de onrust vrij snel.

Tja, HF had huiswerk gedaan en ingegrepen in de opzet van HH zodat wij volledig op gpx konden vertrouwen. De uitdrukking: "ik heb trek" en "de vaart erin houden" werden deze middag aan de HH geopenbaard vanwege en door de omgeving.

Maassluis heeft wat te bieden, ook trappen. Dat was voor de knie van HH een  fijne edoch soms pijnlijke ervaring. Niettemin bood het ons wel de gelegenheid om deze plaats in N richting te verlaten. Onderwijl herinneringen ophalend aan eerdere wandelingen, die hier niet herhaald hoeven te worden.

Deze middag hadden we het water soms links dan wel rechts in de vaart en eigenlijk was dit wel de sfeer en de omgeving in een paar woorden. Wederom opvallend terwijl zowel ervoor dan wel erna sprake is van ander weer op de vrijdagen de HH in het zonnetje worden gezet.

Op enig moment kon HF zich niet meer inhouden en wilde hij hoe dan ook de gekozen route verlaten. Omdat HH inmiddels weet dat argumenteren op dergelijke momenten een zinloze activiteit is en je wilt toch wel op enig moment naar huis gaf hij schoorvoetend toe.
Dat resulteerde in een deels andere wandeling waarvan een stuk over de openbare weg. HH had er ineens genoeg van en via slinkse wijze krijg hij HF weer op het rechte pad. Onderwijl alvast waarschuwend dat haarkleuring aanstaande was.

Te Schipluiden aldaar werd een bankje bezocht en de aanwezige brood/water meebregingen genuttigd. Ook hier deed de zon dappere pogingen om de HH te verwarmen. Schipluiden kent mooie vergezichten maar wij bleven dichtbij het centrum en kozen op enig moment een HF bekende route via sport accommodaties en zo ging het op weg naar Den Hoorn. Ook zo'n plek waar de HH mooie herinneringen aan bewaren maar toch werd vandaag weer een begraafplaats ontdekt die op een bepaalde wijze in een woonwijk bleek ingepast. Na bestudering van genoemd fenomeen zijn de HH van mening dat genoemde plaats van eerdere datum is dan de omringendheid.

Daarna werd door groenvoorziening en dure woon-locaties de gang erin gezet om Delft te bereiken. Op dit deel van de route werden bekende zaken bekeken, maar wel in een omgekeerde volgorde. Zodoende was het toch op zich weer vernieuwend.

Delft werd met stille trom ingenomen maar gezien de vlotheid van het geheel en de wandeling in het bijzonder werd besloten om direct te treinen en ons naar 010 te begeven.

Eenmaal daar aangekomen werd de Stadsbrasserie Rotterdam met een bezoek vereerd. Het moet gezegd, wij waren meer dan welkom.

De schade van hedenmiddag:
1 Duvel, 4,50
1 Grimbergen Tripel. 4,75
2 Grolsch wisseltap. 4,10 elk
1 borrelplank, 12,50

Kunt u rekenen wandel dan mee

Het gebeurt wel eens dat de hele wereld niet wil wandelen.
En zelfs dan kan het zo lijken alsof twee oh zo dappere HH stoute schoenen ( 1 x hoog, 1 x laag) aantrekken om alsnog een wandeling te doen alsof er geen ergere dingen zijn in deze wereld.
Op dat moment voor de HH in ieder geval niet. Er waren heftige zaken te bespreken.
Wat doen we met het pdf-wandelboek? Wie gunnen we de eer om dit in drukvorm voor de HH te mogen laten verschijnen.
Wat doen we met de mei-wandeling? Lijkt nu nog zover weg maar voor je het weet is het alweer morgen of overmorgen of de dag erna.
Deze ophaasting deed ons besluiten om niet te wachten tot alle wereldproblemen zijn opgelost maar los hiervan zelf de besprekingen te aanvangen.
Beide voorzien van NS ZZP kaarten voor semi gratis reizen werd een afspraak gemaakt die HH wegens verplichtingen thuis wat later kon nakomen waardoor de geplande gezellige samenkomst alwaar nog langer zou duren.

De trein naar Vlaardingen kende een omroepster (ex NOS?) die
veel te vroeg aankondigde hetgeen nog zou volgen nadat maar niet hetgeen nu kwam. Verder kunnen wij dit niet uitleggen, het zou het wereldnieuws over de trillende heelallen alleen maar weer teniet doen. Wij vroegen ons wel af of de waargenomen trillingen alleen op vrijdag zijn opgetreden, want daarover zou dan een hele andere verklaring kunnen worden afgelegd.

Wel zijn de HH heel blij dat de Utrechtse dames weer zonder gevaar over straat lijken te kunnen gaan en dat de wel zeer onsmakelijke en ranzige niet-prater achter slot en grendel verdwijnt. Je kunt immers nooit weten of de smaak zich op enig moment zou verplaatsen naar aantrekkelijke HH van boven de 50.

Nu goed, uitstappen en op zoek naar punt 30, eerst met maar al gauw zonder de GPS.
Wat was dat een goede start. Punt 30 was daar en op naar 61. Ach, u kunt ook lezen.

Wat verderop in de wandeling werden herinneringen aan een eerdere walk opgehaald. Overtijds bier,
niet open. Maar toch serveren. Nu hele andere koek. Een hele kloeke uitspanning is dit geworden. Wat kan een bezoek van de HH toch teweeg brengen!

Nog meer verderop kwamen we onze oversteek trekboot weer tegen. De smart werd gedeeld, de mannenspieren zijn weer een cm gegroeid. Na de oversteek en de binnenkijk werd dan toch een bankje gevonden en konden de meegenomen hammen worden genuttigd, HF ter verwarming op een muts kleed gezeten. HH verkleumden de handen maar dat kwam later allemaal goed.

In het volgende deel wist HF zonder dat HH het merkte een omleiding in te passen waar de laatste op enige moment toch achter kwam. Via en ook langs blubber, loslopende paarden en hekken klimmend bereikten wij Maasland alwaar wij strooiend met fraaie begroetingen ook weer doorheen liepen.
Toen werd de wandeling meer bekend van nog niet lang geleden maar op onderdelen toch weer anders. Met name langs en bijna door woonhuizen was prachtig. De boerin die ons dit allemaal had gegund wenste zich niet te laten zien. Misschien had eerdere HH-visitatie plaatsgevonden.

Aangezien een volledige doorwandeling naar Vlaardingen centraal niets
zou toevoegen en wij volgens het volgende station aanwijzingsmoment toch niets te verliezen werd een eerder Vlaardingen W station blij gemaakt met onze opstap. Van hun kant niets dan goeds: de klaarstaande trein nam de HH niet mee, zodat wij nog wat konden keuvelen en de voorbereiding op deel 2 van de dag kon beginnen.

Reis je met het open baar vervoer dan is er geen Bob-geouwehoer.

Dus onze bekende Belg werd bezocht en drie bieren elk werden genuttigd met soms een bitterbal dan weer een friet erbij. Dergelijke hersenterreur is er mede debet aan dat de foto's voor zich spreken.
Tot een volgend.