Eigen inbreng

Deze week bleef het lang stil aangaande wat we zouden doen op de vrijdag. Wellicht is dat een goed teken, maar als dan de betreffende datum aanstaandert en er is nog niets afgesproken dan wordt het tijd voor een goed gesprek. Bij de HH vindt dat meestal plaats door middel van correspondentie via het weeweewee. Zo ook nu.
Donderdag in de loop van de dag werden ideetjes geopperd vanuit Waddinxveen richting 010, maar wel over de brug. Zodoende duurt beantwoording altijd iets langer.
Maar vrijwel direct was er een heerenakkoord, niet over ons pensioen maar over de vrijdag walk.

Deze vrijdag konden we niet naar Hoek van Holland want er is noch metro noch trein verkeer.
Maar Maassluis zou wel een startpunt kunnen zijn, maar dan doordat beide HH op eigener wijze naar Schiedam zouden komen teneinde aldaar met de bus verder te reizen.
Zo rond half elf/kwart voor elf zou er dan een hartelijk weerzien kunnen zijn waarbij van jaloezie geen sprake is, aangezien beiden in groene jassen zijn gehuld.
Maar daarover hebben wij eerder bericht.

Natuurlijk moest HH een bakje koffie hebben maar aangezien de espresso zeer weinig inhoud bevat hoefde de wandeling om die reden niet te worden uitgesteld. Daarom op zoek naar bus 712. Eerst naar links, maar wandelen beviel zo goed dat daarna eerst weer naar rechts. Vanwege gerede twijfel een vertrekkende chauffeur aangehouden en zodoende moesten wij helemaal naar links. Voorbij de stoplichten helemaal.

En ja hoor, daar stond bus 712 in al zijn glorie en met dito chauffeur. Mooie plekken voor de HH en daar ging het stel op pad, het avontuur tegemoet. Onderweg op allervriendelijkste wijze ook bij niet-haltes passagiers inlatend kwamen wij in Maassluis. Vanwege onverklaarbaarheid stapten de HH niet uit en reden gewoon door, in eerste instantie denkend aan Hoek van Holland en plannen aanpassingen.

Gelukkig werd op enig moment gestopt in Maassluis-West en na goed overleg met elkaar en de chauffeur werd afgesproken dat deze ons terug zou vervoeren naar Maassluis. Deze etappe werden wij vergezeld door aan de ene kant vrolijk stemmend maar aan de andere kant onrustig makend aangezicht der vrouwenfrontaliteiten. Eenmaal uit de bus verdween de onrust vrij snel.

Tja, HF had huiswerk gedaan en ingegrepen in de opzet van HH zodat wij volledig op gpx konden vertrouwen. De uitdrukking: "ik heb trek" en "de vaart erin houden" werden deze middag aan de HH geopenbaard vanwege en door de omgeving.

Maassluis heeft wat te bieden, ook trappen. Dat was voor de knie van HH een  fijne edoch soms pijnlijke ervaring. Niettemin bood het ons wel de gelegenheid om deze plaats in N richting te verlaten. Onderwijl herinneringen ophalend aan eerdere wandelingen, die hier niet herhaald hoeven te worden.

Deze middag hadden we het water soms links dan wel rechts in de vaart en eigenlijk was dit wel de sfeer en de omgeving in een paar woorden. Wederom opvallend terwijl zowel ervoor dan wel erna sprake is van ander weer op de vrijdagen de HH in het zonnetje worden gezet.

Op enig moment kon HF zich niet meer inhouden en wilde hij hoe dan ook de gekozen route verlaten. Omdat HH inmiddels weet dat argumenteren op dergelijke momenten een zinloze activiteit is en je wilt toch wel op enig moment naar huis gaf hij schoorvoetend toe.
Dat resulteerde in een deels andere wandeling waarvan een stuk over de openbare weg. HH had er ineens genoeg van en via slinkse wijze krijg hij HF weer op het rechte pad. Onderwijl alvast waarschuwend dat haarkleuring aanstaande was.

Te Schipluiden aldaar werd een bankje bezocht en de aanwezige brood/water meebregingen genuttigd. Ook hier deed de zon dappere pogingen om de HH te verwarmen. Schipluiden kent mooie vergezichten maar wij bleven dichtbij het centrum en kozen op enig moment een HF bekende route via sport accommodaties en zo ging het op weg naar Den Hoorn. Ook zo'n plek waar de HH mooie herinneringen aan bewaren maar toch werd vandaag weer een begraafplaats ontdekt die op een bepaalde wijze in een woonwijk bleek ingepast. Na bestudering van genoemd fenomeen zijn de HH van mening dat genoemde plaats van eerdere datum is dan de omringendheid.

Daarna werd door groenvoorziening en dure woon-locaties de gang erin gezet om Delft te bereiken. Op dit deel van de route werden bekende zaken bekeken, maar wel in een omgekeerde volgorde. Zodoende was het toch op zich weer vernieuwend.

Delft werd met stille trom ingenomen maar gezien de vlotheid van het geheel en de wandeling in het bijzonder werd besloten om direct te treinen en ons naar 010 te begeven.

Eenmaal daar aangekomen werd de Stadsbrasserie Rotterdam met een bezoek vereerd. Het moet gezegd, wij waren meer dan welkom.

De schade van hedenmiddag:
1 Duvel, 4,50
1 Grimbergen Tripel. 4,75
2 Grolsch wisseltap. 4,10 elk
1 borrelplank, 12,50

Groene heren (HH)

Nou, die vrijdag zouden we een keer eens niet gaan wandelen. We bedoelen, waarom die wekelijkse druk. En dat zelfstandig. Nergens voor nodig. En dat was zo.
Derhalve was de rust in de hoofden van de HH niet teruggekeerd want er knaagde iets. Weliswaar niet direct zichtbaar maar de HH voelden een drang.
Daarom kwam dan toch dat bevrijdende WhatsApp-je net op tijd. Kort en goed was de inhoud zoiets als: hee, toch mogelijkheden om een middag wandeling te doen. Ach, laten we dat zeker doen. Hoe laat ongeveer en waar? ca half die Blaak doen? Prima.
Aldus een kort inkijkje in de besluitvaardigheid van HH logica.
Natuurlijk weet u inmiddels ook dat van verschillende richtingen dan gekomen moet worden en dat HH, mits hij op tijd is, gevonden kan worden daar waar je ook de goede koffie kunt vinden.
Niet onbelangrijk is natuurlijk of de openbare vervoersgelegenheden zich van heer beste zijde laten aanschouwen anders vallen schone plannen in een hele grote trog.
Het weerzien was doeltreffend en efficiënt genoeg. Voor een buitenstaander wellicht klef maar dat geeft niets.
Overwegend in de kleur groen waren wij voor de oplettenden onder aanwezigen herkenbaar aan de kleur groen die aan de buitenkant zichtbaar was. Ook van enige afstand was dit de voornaamste kleur.
HH soort van direct uit het werk en nog even langs huis voor schoenenwinkel, HF had kunnen genieten van iets betere voorbereiding.
Plan A (u weet wel, niet wandelen) moest weer in de kast en plan F3c werd van stal gehaald. Waarom we hier spreken over stallen zal met de naderende kerst te maken hebben vermoeden wij.
Overigens kwam plan 8V5 ook langs maar dat is voor een volgende keer. Nu gingen wij naar een voor HF nieuw gedeelte wat hij aldus niet kende. Aangezien voor HH alles na korte tijd weer nieuw is hoeven we diens mening hier niet op te schrijven.
Handenschuddend onder verwensing van een leuke wandelingingen wij op pad.
Ik hoor en zie een vragen de vinger. Nee, wij hadden geen vooraf route. Dit was net als vorige week een eigen ontsproting.
Blaak kun je achter je laten.
Een oplettende lezer vraagt naar schoenenritueel. Dat is meestal bij gevolg van bepaling met OV transport niet aan de orde.
Om meerdere interrupties voor te zijn: er hoefde onderweg niet naar toilet en HH nam geen extra proviand tot zich. Zo hebben we dat ook maar gehad.
Aan de hand van prachtige eigen foto's willen wij u meenemen door Berg en Dal van 010.
De prachtige herfsttinten dient u voor lief te nemen. Wij trotseerden losliggende brugdelen om maar veilig de overkant te bereiken teneinde u van het goede nieuws te voorzien. Onderweg onderlangs en langs 't Holletje alwaar het Kralingse bos dichterbij kwam. Hoewel wij vermoedden dat Harry in dit geval ons spoor niet meester was wist de listigaard zich verrassend goed te verstoppen tussen de verschillende Hansen. Pas na turen en turen werd e.e.a. zichtbaar.
Op dat moment was HF het spoor volkomen bijster en waren we afhankelijk geworden van de herinneringen van HH. Of dat goed zou gaan?
Niettemin leek hij te beschikken over een vaste tred en onderweg konden wij lucht bijtanken.
Verbazend dat bepaalde locaties alwaar bekenden aan het werk worden gezet zich dan toch weer aandienden. Maar zover wilden de HH het niet laten  komen. Stel je voor dat dan ook een bezoek aan een schoenen outlet erbij kwam kijken. Dat gecombineerd met het nieuwe uiterlijk van de vrouwe van HF werd teveel. Er is immers sprake van een wat oudere en een wat meer oudere heer. Samen de HH vormend. Altijd in voor een geintje mits leuk.
Bij de keertram boden wij onze lichamen aan bij de RET. Ons doel was om de binnenstand te bereiken maar vooraf is een doel iets moois tot het zich daadwerkelijk aandient.
Dan worden beslissingen vereist die niet oprapebel dan wel beschikbel zijn.
Maar ondanks de voortdurend knagende onzekerheid leek de bestuurder welwillend en de inluis logerende behulp-dame al helemaal. Een wat onzekere dame die op een mooie plek zat werd door genoemde behulpzame zonder aanziens van de HH zomaar op een andere plek gezet. De reden is de HH niet duidelijk geworden.
Keuze stress inzake waar uit te stappen resulteerde in de juiste halte.
Op naar een bekende horeca alwaar de blonde dame deze keer in de nabijheid van de HH geen glazen vernietigde. Overigens werden wij uiterst behulpzaam geholpen door alweer een andere dame. Bij het afrekenen viel het ons op dat de prijzen geen gelijke tred houden met de financiële ontwikkeling bij de HH. Men gaat aanzienlijk harder.

HH pheune heume!

U heeft ongetwijfeld vernomen dat heel veel geld zal worden gespendeerd een het opsporen van ET's elders in de universe. Dat schrikbeeld van al die kosten en dan hebben we ze gevonden en dan?
Kunnen we ze gaan opzoeken? Voorlopig niet dachten de HH zo. Kunnen we met ze communiceren? Tja, ook daarover is niets met zekerheid te zeggen.
Niettemin vraagt deze tijd om draagkracht, zeker van de HH. Onversaagd togen zij op pad om op onderzoek uit te gaan naar de aanwezigheid van buitenaards laster. Welgemeend tussen u en uw HH weten wij natuurlijk allang dat wij niet alleen zijn. Daar hoef je niet lang naar te zoeken, kijk gewoon om je heen.
Om het dan maar dicht bij huis te houden werd een tocht georganiseerd van af het Blaak station en dan eigenlijk richting het water (uit de maas) en dit dan volgend.
Zo kom ja dan uit langs pittoreske staaltjes van oever bebouwing, ook niet allemaal reeds bekend aan de HH.
Deze week is het bijzonder prettig weer zodat op de korte broek na een zomerse outfit kon worden genoten. Alsdan om je heen kijkend zie je direct vele aliens in de directe omgeving aangezien zij ook minder kleding dienden te dragen.
Dat Rotterdam aan het veranderen is wordt steeds duidelijker. Wat dat echter met New York te maken heeft?
Door het park bij de Euromast en dan natuurlijk ook over de loopbrug. Dat daar een opstootje aan de gang was en men weinig tot geen behoefte had om de HH te laten passeren mag onze pret niet drukken en zal ook niet.
Vervolgens bij een open en dicht brug, maar dan hoeven de slagbomen niet open. Wij eronder door en verder op zoek naar bewijzen. Hard evidence was er nog niet.
OP dit moment werd ook duidelijk dat we de wandeling niet helemaal zouden volgen maar Delfshaven zou op andere wijze worden aangesneden. En aldus geschiedde. Het blijft een mooi plekje in 010. Altijd de moeite waard. Dat hier werkzaamheden van een zekere onderneming der zwager werd aangetroffen zullen wij niet vermelden.
Nadien was de wens om langs voormalige woongenoten van HF te paraderen en aldus geschiedde.
Mooie herinneringen dienden zich aan niet alleen solostisch maar ook ter deling. Wat dat betreft kennen deze beide exemplaren van de menselijkheid (wordt overigens sterk betwist) elkaar al heel lang.

Tja, dan toch op zoek naar heerlijk terrasweer en ziet, dat was er de hele tijd al.
Het westerpaviljoen bood ons uitzicht op regulier menselijk ras en ook dus op externen. Maar zoals eerder vermeld, wij deden slechts onderzoek. Uit de school klappen hoort hier niet bij.
Wij wensen iedereen (ook ET-achtigen) het beste.

Dank oh Unilever

Vandaag de dag is niets zeker, ook 1.4 miljard niet. Geef je het uit of niet. En wat blijkt daarvan terug? En wie bewaakt dat allemaal? Het is echt niet eenvoudig.
Maar eerst even wat zaken rechtzetten die een kromheid te zien gaven.
De MCC lijkt toch voort te bestaan.
Geel is toch ook een kleur.
De HH doen ook het komende seizoen niet mee aan dat beroemde mollenfestijn.
Delft is best geschikt voor de blues, soms zelfs op herhaling.
Jawel, de HH kijken ook naar de luizenmoeder.
Heide vind je ook in Drente, hunebedden echter niet in Zeeland.
Gifgas kun je het beste bestellen in Rusland.
Groene wissels hebben niet altijd betrekking op kleurechtheid.
Goed, bananen hadden we dan niet bij ons, maar wel de zakelijke OV-pas. Die biedt ons zoveel voordelen dat je bijna niet meer zou willen wandelen.
Vandaar de behoefte om na enige onderbreking nu eens niet de hele wandeling te voorzien van treinreizen.
Afgesproken werd rond 1300 op Rotterdam centraal. Vervolgens was op voorhand besloten om de groene wissel nr 53 als basis te laten dienen voor de wandeling van hedenmiddag. Ja u leest het goed, de HH moesten onthaasten en zeker niet de hele dag op pad. Wij kozen het startmoment analoog aan dat van de regen. Heerlijk.
De geavanceerde stormparaplu van HH gaf zich deze middag definitief gewonnen, maar van dit alles was nu nog geen sprake.
Ach, met het stations achter u loopt u vooruit, westersingel maar toch ook afbuigend. Heerlijk. Reclame borden die niets prijsgaven van de te verkrijgen zaken. Goed gedaan.
Voor de HH een feest van herkenning maar door de vele regen bood het toch weer een iets andere aanblik. Ach u kunt altijd uitstappen als u met de trein naar Rotterdam komt. Er is werkelijk geen reden om door te rijden. Wat te denken van de overbodigheid van het nieuwe station. Jammer toch?
Via en over het water door museum omgevingen en rondom en dan toch een kort schuilmoment.
Een hele bekende brug moest worden overgestoken en dat viel niet echt mee. Niettemin kon het wel en zonder aanblik van cruise-schepen moest het dan naar links.
Het noordereiland heeft niets met de noordpool te maken, althans het is de HH niet kundig geworden.
Hoewel HH onlangs bij Westerbork was geweest kunt u ook in 010  nog restanten aanschouwen van een wat onverkwikkelijke periode zo rond 1940. 
Via de hef-aanblik konden we natuurlijk niet zomaar op visite bij onze nu eindelijk echte NL-onderneming met een naam Unilever zijnde. Dan maar weer een brug terug naar het vaste land.
Markthal, groenvoorziening, wat kon ons het allemaal schelen. Verder moest het. Niettemin een blik ook op de kubus woningen voor de hoekigen onder ons.
Daarna moest een heel eind worden gewandeld want de GW voert zelfs langs het kralingse bos. Hiervan hadden de HH vooraf al bepaald dat gezien de beperkte tijdseenheid een deel hiervan overgeslagen zou worden.
Een tip ter harte nemend van de deze week overleden heer Hawking keken wij niet teveel naar onze voeten. Sterren kijken was zinloos, die waren er nog niet.
Niet opgejaagd maar gewoon omdat het kon werd Kralingen aangedaan. Niet teveel echter want HF gaf aan dat het een mooi moment zou zijn om richting de eindbestemming te gaan. Dat is in het geval van de HH vaak niet het station maar een bierverkrijg-gelegenheid.

Achteraf toch nog een stuk maar uiteindelijk konden wij ons bekendmaken bij Boudewijn. Een alhier gerenommeerde locatie waar het bier vocht in ruime mate voorhanden was. Onze bekende blonde dame, die inmiddels volkomen genezen lijkt te zijn van haar dwangneurose om alles van glas kapot te gooien, wist de HH via een aanlokkelijke omweg en een pesterijtje op zijn tijd toch te voorzien van enerverende bieren, patat en bitterballen.
Vanwege een reeds verjaarde verjaardag van een der HH werd er iets uitbundiger gevierd dan regulier.
Het moge duidelijk zijn, de HH zijn ook slecht weer wandelaars.
A bientot.

Lopend van Rotterdam naar Schiedam, treinend weer teug

Merkwaardig dat je zulke sporen kunt achterlaten tijdens het wandelen. Sommigen doen dat met urine, anderen met hun hielen. Soms oh zo pijnlijk maar daarentegen uit - en nadrukkelijk. Voor deze vrijdag gold dat tot het laatste moment doorgang geheimzinnig en riskant was. Wanneer is er zekerheid? Bij ons zo rond 10 uur deze vrijdagmorgen.
So wie so is de vrijdag het moment waarop rituelen uit de kast worden gehaald, ongeacht de staat van de HH-dames. En dat laatste is momenteel wel een dingetje, aangezien zij beiden gebukt gaan onder leed. Weliswaar verschillend maar niettemin. Wel iets om rekening mee te houden als u de inhoudelijkheid van ons proza beoordeeld.
Laatst nog was er op de televisie een uitzending en de kans is groot dat dit vanavond weer zo is.
De HH zijn al getrouwd dus zullen niet de cliffhanger presenteren die een zekere Gordon ons wekenlang heeft voorgehouden. Dat het gras bij de buren beter oogt is een bekend natuurkundig fenomeen ook wel aangeduid met in de suikerpot roeren. Dan kan de suikerpot bij de buurvrouw ook weer zoeter zijn dan die thuis. Maar zo bevinden wij ons op een hellend vlak.
Feit is en blijft dat de regen deelgenoot zou zijn tijdens de wandeling als ware het niet de hele tijd.
De verschillende vervoersmogelijkheden zorgden ervoor dat wij rond 13 uur elkaar eens goed in de ogen konden kijken op 010-centraal. Geen piano muziek deze keer.
Handenschuddend was het weerzien. HH had deze keer het fototoestel uit de mottenballen gehaald zodat de fotografie werkelijk hoogstaand zou blijven. Dat inzoomen moest maar eens afgelopen zijn.

Hoewel eerst de boot een doel op zich zou zijn werd alras gesproken over Schiedam. Genoemde plaats kan er niets aan doen. Hoewel er een HH-verleden aanduidbaar is.

Min of meer uit de weke hersencellen van de HH ontsproot zich een genot wat zich beter laat omschrijven als wandelende bewegingen met als doel een afstand te overbruggen. Dat daarbij allerlei overkappingen werden gebruikt om de haren en dergelijke droog te houden is niet vermeldenswaardig..


Wanneer u net als de HH de wandeling wilt voortzetten zult u op enig moment het cs moeten verlaten of u wilt of wel. Wij deden het voor en als het ons lukt ......

Grappig is dat terwijl wij dit digitaal aan u toe vertrouwen het ook weer bij ons binnenkomt. Veel kapperszaken gezien, waarvan sommigen zonder klandizie. Maar wellicht zijn dit de kappers denktanken. Een oude bekende doet nog steeds in oliebollen maar dat geeft niks. Beter laat dan nooit.

More or less on the auto pilot walk we moved on. Just using our own legs and heads.

Stilvallen is geen optie zodat we ook bij een kasteel weliswaar mochten rondkijken maar niet te lang. Zodoende werd er langs instituten voor bekering verder gewandeld. Natuurlijk werd onderweg gestopt en verwonderd gekeken naar het een en ander. Maar dat heeft ook te maken met de gemoedstoestand van de HH.

Tja, uitgezonderd op momenten van stilstaan werd er doorgewandeld. Hierbij werd niet gekeken naar de algehele gekte om ons heen. Gekeuveld werd er des te meer waarbij een waarderend geluid viel te bespeuren als het om damesmeisjes ging. Wat dat betreft zijn de HH nog niet hopeloos verloren.

Vanwege fysiek was HF aan zet om aan te geven hoe ver en hoe lang. Dan kon er vanaf Schiedam een terugreis worden aanvaard naar de grote 010-broer. Molens hebben ze hier ook al moet je er wel naar op zoek gaan.
Vandaar dat besloten werd een piepklein ommetje in Schiedam en vandaar aan en via de overzijde naar het station.
Aldaar werd direct een trein gepresenteerd en gezeten in het onderste deel kon de terugreis worden afgemaakt.

Eenmaal terug kon naar Boudewijn worden verkast teneinde naast het open luik de bieren te proeven die wij dachten te bestellen. Het aanwezige oh zo vriendelijke personeel stak daar een stok voor en gaf aan niet aan alle wensen te kunnen voldoen. Vandaar dat ingreep noodzakelijk was. De nachos waren zoals bekend voortreffelijk. De bieren: Kasteel Rouge, Kaapse Karel, Lowlander beer Porter, Oedipus chainsmoker, Ayinger Celebrator

Zo langzamerhand kunnen wij voorzichtig tot de conclusie komen dat bier drinken ons wel bevalt.

Betaluh bij die kaluh

Iedere week is het weer spannend voor u en de uwen. Gaan zij wel of niet? Voor ons is de spanning evenredig maar ook meer dan tastbaar. Bijvoorbeeld deze week dan. Ergens was er overleg, HH was de sigaar en de sjaak let op de dubbele s), zodoende moest het van hem komen.
Aangezien de druk niet alleen op wandelen ligt maar ook op variatie in de horeca moest er nadrukkelijk gezocht worden naar aansprekende en welluidende horeca. Daartoe werd een medium ingeschakeld getiteld het weeweewee.
Mocht u hulp behoeven om dit zelf ook te ervaren dan verwijzen wij u graag naar de studenten thuis service. Als u zich maar niet op het hoofd laat staan.

Nu terug naar ons. Pff

Wij kwamen elkaar min of meer spontaan tegen op Rotterdam CS. HH was nog wat boterhammen aan het verorberen, dus eigenlijk was de samenkomst iets te vroeg. Maar als er iets is waar de HH in uitblinken is het wel de omstandigheden aanpassen aan de werkelijkheid. Zodoende en aldus.
Na handreiking en inschakeling van techniek werd dan inderdaad een aanvang gekozen. Hierbij vergat HH helemaal om de enige stationsbieb voor u vast te leggen.

Omstandig langs en onderdoor, langs de stapel vinyl gasten werd gekozen voor een wandeling met de volgende aanhakingen:

13,64,55,44,43,21,42,53,47,65,23,73,17,61,71,44,18,13

U ziet dat de start verrassend samenkomt met het einde.
Voor de HH btw niet.

Tja, wij memoreerden uitvoerig dat 010 voor ons wellicht niet meer veel verrassingen zou presenteren maar oh hee, welk een vergissing maakten wij hier. Slechts ten dele was het bekend maar toch ook op momenten verrassend. De etiketten plakkert was wat zuinig van huis gegaan zodat een nadrukkelijke onzerzijds aanbeveling moet luiden:

vergeet de route niet uit te printen dan wel in uwer smartphone op te slaan!

Mooie en fraaie singels, de diergaarde, de altijd welkom moskee. Zomaar wat indrukken van het begin die wij aan de start van de onderneming moesten en mochten tegemoet zien.
Onder het viaduct was een golf handicap verstopt.
De diverse waterwegen boden uitkomst, zoals de rotte. Voor sommigen is het wonen een waar genot, zo dicht bij de A20. Wij deden er het zwijgen toe en gingen pas weer over tot de orde van de dag toen dit ook in beider belang was.
Inderdaad heeft HH een fascinatie voor het fotograferen van bomen en pilaren. Hierbij wordt het landsbelang nooit uit het oog verloren.
Stukken natuur (negeren natuurlijk) en kijk: een klooster/kerk/onderwijsinstelling. Misbruik ligt op de loer maar wij zagen het niet.

Via een bekend stukje langs de Rotte waar wij een nieuwsgierige kat aantroffen werd koers gezet naar café de Bel. Let op, vanaf nu dient u twee route planners actief te houden aangezien zij elkaar behoorlijk dwarszitten. Het is nu het moment om u een grappige anekdote te vertellen maar dat komt er helaas niet van.

Feitelijk strompelend werd dan toch genoemde bruine café locatie bereikt die volgens informatie van HH een bezoek meer dan waard zou zijn.
Nou dat treft, het was zo.

Feitelijk waren de bieren net zo bijzonder als de garnituur. Helemaal opstarten moest die kale volgens de info van de bardame. Het zij zo, de HH moesten eten. Derhalve werd de Twentsche balkenbrij na enige tijd geserveerd. Bijgaand kan slechts een indruk geven van de indrukken die de HH moesten ondergaan.

Drank afrekenen bij de bar dame, spijzen afrekenen bij die kale. Aldus geschiedde.